Home > Szczepienia przed podróżą– jak się do nich przygotować ?
PLANOWANIE
> Wakacje marzeń
> Ze wszystkich stron
> Akademia

Szczepienia przed podróżą– jak się do nich przygotować ?

Szczepienia przed podróżami do krajów o odmiennym klimacie

W internecie znajdziemy wiele cennych i ciekawych informacji na temat tego, jak należy się przygotować do podróży egzotycznych. Dużo z nich należy jednak traktować z dystansem. Poniżej prezentujemy kilka podstawowych kroków, które należy wykonać przed podróżą.  Informacje uzyskaliśmy wprost od lekarzy i specjalistów zajmujących się ściśle tą tematyką.

 

  1. Przygotowania      zacznij na 6-8 tygodni przed podróżą .

W tropikach i krajach rozwijających się jesteśmy narażeni na egzotyczne drobnoustroje,Kamienie -wakacje a opieka medyczna i warunki sanitarne często odbiegają od standardów w Europie. Istotnym  jest udanie się przed podróżą do lekarza medycyny podróży, który przeprowadzi wywiad (spyta o przyjmowane leki, przebyte choroby, dotychczasowe szczepienia i kuracje profilaktyczne – szczególnie przeciw malarii i uczulenia). Warto także pamiętać, żeby dokładnie opisać nasz wyjazd. Czy jest on indywidualny czy zorganizowany, jaki jest cel podróży i miejsce pobytu, trasa podróży, czy środki transportu, którymi będziemy się poruszać. Trzeba sprecyzować  ile trwa nasza wycieczka i jakiego jest typu (czy piesza i jak długie odcinki będziemy zwiedzać pieszo) oraz jakie są zagrożenia i wymagania, o których wiemy.

         Kolejnym etapem jest ocena obecnego stanu zdrowia. Możliwe, że lekarz zleci kolejne badania – radiologiczne, czy laboratoryjne. Warto też, w przypadku chorób przewlekłych, zapytać lekarza czy nasze schorzenia nie zaostrzą się w trakcie podróży. Jeśli tak, to jak na to reagować, a w przypadku większej ilości leków – uzupełnić nimi apteczkę. Można też wyposażyć się w dokument lekarski z opisem schorzenia i zasadami postępowania, przetłumaczonym na język kraju, do którego podróżujemy. Ułatwi to działanie na miejscu, w przypadku kiedy choroba zacznie się nasilać. Nie ma też nic gorszego niż ból zęba, który odbiera przyjemność podróżowania. Zwłaszcza przed dłuższym wyjazdem trzeba udać się też do stomatologa.

Specjalista pomoże skompletować apteczkę oraz ustali z nami profilaktykę. Do takiej wizyty warto się przygotować i ustalić jej termin 6-8 tygodni przed planowanym wyjazdem.

 

  1. Co      powinno być w apteczce podróżnika?

Małe słoniątko          Każda apteczka będzie nieco inna – wpływ na jej skład ma rodzaj i cel podróży. Dlatego najlepiej ustalić jej skład z lekarzem. Standardowy skład apteczki: leki stosowane w tzw. przeziębieniu i zapaleniu gardła, leki przeciwgorączkowe, przeciwbiegunkowe, przeciwbólowe, rozkurczowe, antybiotyki, probiotyki, leki przeciwalergiczne, preparaty uzupełniające zaburzenia elektrolitowe, leki przeciwzapalne i przeciwświądowe, przeciwko chorobie lokomocyjnej, krople do oczu, maści w przypadku chorób skóry (szczególnie grzybica), środki odkażające i opatrunkowe.

         Dodatkowo, w razie potrzeby w apteczce mogą się znaleźć: leki stosowane w profilaktyce przeciw malarii, środki odkażające wodę (lub filtry), repelenty na owady, kremy z filtrem UV, szminka nawilżająca  z filtrem UV

Do rozważenia, szczególnie gdy wybieramy się w interior: rękawiczki jednorazowego użytku, strzykawki i igły jednorazowego użytku – trzeba uważać, abyśmy nie byli podejrzani o zażywanie narkotyków, drobne narzędzia typu małe nożyczki czy mała pęseta.

         Jeśli na wyjazd jedziemy z dziećmi, należy pamiętać, że wymagają one innego dawkowania, dlatego należy skonsultować się z pediatrą.

 

  1. Jakie      choroby czyhają na turystów?

         Największe zagrożenia dla turystów stanowią m. in.: zakażenia meningokokowe, wścieklizna, wirusowe zapalenie wątroby typu A i typu B (żółtaczka pokarmowa i wszczepienna) oraz malaria.

         Choroba meningokokowa, czyli ciężka klinicznie (np. występująca jako sepsa) postać zakażenia ogólnoustrojowego bakteriami Neisseria menigitidis, może zdarzyć się na całym świecie, choć największe zagrożenie występuje w subsaharyjskiej części Afryki, zwanej jako meningitis belt. W zależności od miejsca geograficznego bakteria występuje w kilku odmianach, z czego obecnie przeciwko czterem z nich możliwe jest skuteczne zabezpieczenie (typ A, C, W-135, Y). Warto zaznaczyć, że do zakażenia dochodzi najczęściej drogą kropelkową, co jest łatwiejsze w miejscach skupisk dużej liczby ludzi.

         Wścieklizna jest chorobą o zasięgu ogólnoświatowym (z wyj. Nowej Zelandii i niektórych wysp na Pacyfiku). W wyniku braku odpowiedniego postępowania po zakażeniu wirusem wścieklizny (tzw. profilaktyka poekspozycyjna) zawsze dojdzie u osoby zakażonej do zgonu. Dlatego w wybranych sytuacjach, przy podróżowaniu w tereny odległe od placówek dysponujących możliwością podania szczepionki i surowicy zaleca się wykonanie szczepień tzw. przedekspozycyjnych. Dotyczy to podróżników penetrujących jaskinie (kontakt z chorymi nietoperzami), motocyklistów, czy rowerzystów przemierzających niedostępne tereny. Pozostałe, rzadziej wykonywane szczepienia wśród osób wyjeżdżających do krajów o odmiennym klimacie to szczepienie przeciwko japońskiemu zapaleniu mózgu, kleszczowemu zapaleniu mózgu, przeciwko cholerze, czy gruźlicy.  – mówi Lek. med. Izabela Tarczoń.

         WZW A występuje niemalże na całym świecie. Zarazić się tym wirusem można przezplaże bezpośredni kontakt z zakażonym lub przez spożycie skażonej wirusem wody i pokarmu. Do zakażenia wystarczy umycie rąk w zainfekowanej wodzie lub spożycie jej jako lód w drinku. Chronią przed zarażeniem szczepienia ochronne.

         WZW B to jedna z najgroźniejszych chorób zakaźnych na świecie. Wirus wywołujący WZW B jest 100 razy bardziej zakaźny niż wirus HIV. Zarazić się można przez krew i płyny ustrojowe np. podczas kontaktów seksualnych lub przez zabiegi medyczne wykonywane źle wysterylizowanym sprzętem.

         Malaria (zimnica) – to najbardziej powszechna choroba tropików, która zabija blisko 1mln osób rocznie na całym świecie. Dziennie na malarię umiera około 3 tys. dzieci. Chorobę przenoszą komary. Po ukąszeniu owada pasożyty wędrują z krwią do wątroby i rozprzestrzeniają się po całym organizmie.

  1. Jak się chronić?

         Ważne jest zaszczepienie się przed podróżą, szczególnie jeśli podróżujemy do kraju, gdzie warunki sanitarno-epidemiologiczne pozostawiają wiele do życzenia. Ustalając program szczepień należy pamiętać, aby wykonać je odpowiednio wcześniej – umożliwi to działanie szczepienia (niektóre działają dopiero po kilku dniach), czy też dobranie odpowiednich preparatów w razie wystąpienia niepożądanego odczynu poszczepiennego. Do szczepień podchodzi się indywidualnie – lekarz musi wziąć pod uwagę płeć, wiek, choroby przewlekłe i dotychczasowe szczepienia oraz dostęp do świadczeń zdrowotnych na miejscu podróży.

         Istnieją trzy grupy szczepień. W Polsce są to szczepienia obowiązkowe do 19. roku życia – obecnie uodparniane są przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, błonicy, tężcowi, krztuścowi, poliomyelitis (choroba Heinego- medina), Haemophilus influenzae typu b (Hib), odrze, śwince, różyczce. W niektórych przypadkach trzeba powtórzyć szczepienia w wieku dorosłym.

         Drugą grupą szczepień są te, których odbycie i potwierdzenie tego faktu umożliwi wjazd do danego kraju.

Szczepienia przeciwko żółtej febrze, wymagane jest u podróżników, którzy przybywają z regionów występowania żółtej gorączki, a wjeżdżają do kraju, gdzie choroba nie występuje, ale mieszkają w nim  komary i nosicieli z grupy naczelnych przenoszące chorobę. Lista tych krajów dostępna jest na stronach internetowych WHO lub CDC (Komitet Kontroli Chorób Zakaźnych Amerykańskiej Akademii Pediatrii). Drugim obowiązkowym szczepieniem w ruchu turystycznym jest szczepienie przeciwko zakażeniom meningokokowym typu A, C, W-135, Y wymagane przy wjeździe do Arabii Saudyjskiej u turystów pielgrzymujących do Mekki. Dowodem potwierdzającym fakt zaszczepienia jest tzw. Międzynarodowy Certyfikat Szczepień, czyli popularnie nazywany „żółtą książeczką”, która w przypadku zaszczepienia przeciwko żółtej gorączce nabiera ważności 10 dni po szczepieniu i pozostaje aktualna przez 10 lat.

         Trzecią grupą szczepień są szczepienia zalecane dla podróżników, z uwagi na zwiększone ryzyko zakażenia w czasie podróży. Ryzyko zakażenia nieuodpornionych turystów podróżujących do krajów rozwijających się jest największe w przypadku kontaktu z osobą chorującą na wirusowe zapalenie wątroby typu A. Nieuświadomiony kontakt z osobą mogącą być źródłem zakażenia wirusem wirusowego zapalenie wątroby typu A może mieć miejsce już w okresie wylęgania choroby, a więc przed pojawieniem się widocznego objawu zażółcenia skóry. Dostępna i bardzo skuteczna szczepionka przeciwko tej chorobie jest oferowana pacjentowi nie tylko w ośrodkach medycyny podróży, ale również w placówkach podstawowej opieki zdrowotnej. Może być połączona w jednym czasie ze szczepionką przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Kolejnym wykonywanym szczepieniem przy wyjeździe w rejony endemiczne jest szczepienie przeciw durowi brzusznemu, w przypadku którego ryzyko zachorowania w istotny sposób zwiększa się wraz z długością pobytu w niektórych krajach Afryki, Azji Południowej i Ameryki Południowej o niskim standardzie higieny.

         Oprócz szczepionek należy wyposażyć się oczywiście w skonsultowaną z lekarzem apteczkę medyczną, jak i pamiętać o innych zabezpieczeniach – kremach z filtrem, okularach z ochroną przeciwsłoneczną, zabezpieczeniu okularów przed np. kradzieżą przez małpy, przy długich lotach – odpowiednich skarpetkach, które umożliwiają odpowiednie krążenie krwi i zapobiegają skrzeplinom. Trzeba też chronić się przed owadami, szczególnie w rejonach występowania zarażenia malarią – oprócz leków przeciwmalarycznych należy korzystać z moskitier (w nocy) oraz płynów owadobójczych. Trzeba też pamiętać o ubezpieczeniu.

Warto zabezpieczyć się przed podróżą również na ewentualność nagłego korzystania ze służby zdrowia podczas pobytu.  Firmy ubezpieczeniowe oferują rozmaite ubezpieczenia podczas podróży. Podczas podpisywania umów należy dokładnie zorientować się, co zawiera w warunkach (np. czy jest opłacony przez ubezpieczyciela ewentualny transport z miejsca wypadku do szpitala itp.). Wiele ubezpieczeń znajduje się w tzw. pakietach z kartami płatniczymi, kredytowymi. Tutaj też należy się zorientować w warunkach. Jedynie Panama oferuje każdemu turyście wjeżdżającemu do kraju bezpłatne ubezpieczenie na 30dni, ale nie wszędzie jest tak kolorowo. Istotnym jest wyrobienie sobie karty EKUZ w NFZ, która umożliwia zwrot kosztów leczenia poza granicami naszego kraju.

 

V. Gdzie znaleźć aktualne informacje przed podróżą?

Certyfikowane Centra Medycyny Podróży – placówki medyczne na terenie całej Polski, w których uzyskamy rzetelne informacje na temat podróży i informacje o szczepieniach www.travelbit.pl, zakładka: „Podróżuj Bezpiecznie”- informacje bieżące na temat sytuacji w krajach całego świata, przygotowanie do podróży, a także forum podróżnicze z cennymi informacjami od profesjonalistów.

Bezpłatna Aplikacja VaxCompass na Iphone – dzięki zdefiniowaniu daty i celu podróży otrzymujemy bieżące informacje na temat kraju, do którego podróżujemy, przypomina nam o przyjmowaniu leków, szczepieniach, pokazuje polskie placówki dyplomatyczne, punkty szczepień, informuje jakie zagrożenia na nas czekają w danym kraju i zawiera opisy chorób.

Źródło : „Spotkanie z Podróżą”: „Szczepienia przed podróżami do krajów o odmiennym klimacie” Lek. med. Izabela Tarczoń, Międzynarodowy Punkt Szczepień „Przylądek Zdrowia”, Kraków; „Przygotowanie do podróży oczami globtrotera” prof. dr hab. Andrzej Urbanik Kierownik Zakładu Diagnostyki Obrazowej, Szpital Uniwersytecki w Krakowie; „Zdrowie osób podróżujących daleko i blisko” GlaxoSmithKline

Latający dywan